<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
	<dane_samorzadu>
	    <nazwa>Szkoła Podstawowa im. Marii Konopnickiej w Niewieścinie</nazwa>
	
	<wojewodztwo>kujawsko-pomorskie</wojewodztwo>
	<powiat>świecki</powiat>
	<gmina>Pruszcz</gmina>
	    <miejscowosc>Niewieścin</miejscowosc>
	    <adres> 45</adres>
	    <kod>86-120</kod>
    
	    <patron>Maria Konopnicka</patron>
	    <liczba_uczniow>116</liczba_uczniow>
	<kontakt><telefon>052 33 20 504</telefon></kontakt><stanowisko>
			<nazwa_stanowiska>DYREKTOR:</nazwa_stanowiska>
			<osoba>mgr Jolanta Waszak</osoba>
		<kontakt><telefon>052 33 20 504</telefon></kontakt></stanowisko><godziny_otwarcia>Sekretariat czynny od 10.00 do 13.30
Sekretarka urzęduje we wtorki, środy i piątki od 8.00 do 12.00
</godziny_otwarcia><informacje_dodatkowe>Patronem naszej szkoły jest Maria Konopnicka. 
Poetka urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach, w biednej rodzinie ziemiańskiej. Dzieciństwo spędziła w Kaliszu, uczyła się w Warszawie na pensji sióstr sakramentek. W wieku dwudziestu lat została żoną Jarosława Konopnickiego, jednak ich małżeństwo nie było udane. 
Od 1890  Maria Konopnicka przebywała głównie w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Włoszech, Francji, utrzymywała jednak ścisłe kontakty z krajem, m.in. była współinicjatorką akcji protestacyjnej przeciw pruskim gwałtom we Wrześni i ustawom wywłaszczeniowym. W 1903 roku osiadła w Żarnowcu koło Krosna (w dworku otrzymanym w darze od narodu).
Maria Konopnicka była pisarką bardzo wszechstronną , pisała liryki, poematy, dramaty, nowele, obrazki, uprawiała publicystykę i krytykę literacką. 
Najbardziej znane utwory: cykle liryczne- "Wieczorne pieśni", "Na fujarce", "Z łąk i pól", "Po rosie", "Linie i dźwięk", "Italia"; epos- "Pan Balcer w Brazylii"; nowele- "Mendel Gdański", "Nasza szkapa", "Miłosierdzie gminy"
Zdolność oddziaływania i dużą wartość artystyczną zachowała do dzisiaj twórczość pisarki dla dzieci. Obrazki prozą: "Jak się dzieci w Bronowie z Rozalią bawiły" (1884), drukowane w pracy zbiorowej "Światełko", zbiorki poezji i pieśni: "Wesołe chwile małych czytelników" (1889), "Śpiewnik dla dzieci" z muzyką Zygmunta Noskowskiego (1891), "Szczęśliwy światek" (1895), utwory wiążące prozę z poezją: "Czytania dla Tadzia i Zosi" (1892), poetyckie opowieści o przygodach - "O Janku Wędrowniczku" (1893), "Na jagody" (1903), legendarne przypowieści: "Jak to ze lnem było" i parodie heroikomiczne: "Szkolne przygody Pimpusia Sadełko" (ok. 1905) - wszystkie te utwory podniosły świat przeżyć i wyobraźni dziecięcej do wyżyn sztuki.
Największą popularność zdobyła baśń "O krasnoludkach i o sierotce Marysi" (1896), łącząca motywy fantastyki, legendy, baśni ludowej ze światem realnym. Tłumaczona była na języki obce, sfilmowana i wielokrotnie adaptowana dla potrzeb teatrów. O ile twórczość Konopnickiej adresowana do dorosłych straciła dziś wiele ze swej aktualności i ekspresji, o tyle literatura dziecięca jest nadal żywa, poczytna i wznawiana.
Maria Konopnicka zmarła 8 października 1810 r. w sanatorium we Lwowie.

"Nie przychodzę uczyć dzieci, 
ani też ich bawić, 
przychodzę śpiewać z nimi..."
Maria Konopnicka

</informacje_dodatkowe></dane_samorzadu>
